images/winieta/01.jpg

   Nowa świątynia została wybudowana w stylu tzw. gotyku nadwiślańskiego w latach 1910 - 1918 dzięki staraniom ks Jana Bobczyńskiego. Zaprojektował ją Jan Sas - Zubrzycki na planie krzyża łacińskiego z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Fasadę kościoła tworzy wieża zegarowa, zwieńczona hełmem w kształcie wysmukłej iglicy oraz dwie symenyczne przybudówki, zakończone trójkątnymi szczycikami. 

   Konsekracji kościoła dokonał bp Karol Pękala w dniu 18 października 1953 roku. Pierwszy remont świątyni nastąpił w latach 1961- 1965, a ponowny w okresie 1978 - 1980.

   30 listopada 1980 roku bp Władysław Bobowski poświęcił nową polichromię.

   W latach 1992 - 1995 przeprowadzono ogólne zabezpieczenie ścian kościoła, łącznie z wymianą okien na wieży, drzwi bocznych i wyremontowano wieżyczki. Wykonano również odwodnienie i osuszenie fundamentów. W ostatnich latach kościół jest iluminowany mocnym światłem.

 

   WNĘTRZE KOŚCIOŁA

   Centrum kościoła stanowi prezbiterium nakryte sklepieniem gwiaździstym. Okna prezbiterium ozdobione są witrażami, ukazującymi postaci św. Andrzeja Apostoła i św. Jana Kantego. 

   Na głównej ścianie prezbiterium znajduje sie neogotycki ołtarz powstały w latach 1914 - 1920. W jego środkowej niszy na wysokości ok. 4 m, znajduje się rzeźba Chrystusa Króla, zakrywana w okresie święta patronalnego obrazem św. Andrzeja. Po lewej stronie Chrystusa umieszczono rzeźbę św. Katarzyny z palmą i kołem, a po prawej św. Barbary z kielichem. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się barokowy obraz Matki Boskiej Pocieszenia z Dzieciątkiem w drewnianych sukienkach pochodzący z dawnego kościoła. W XVIII w. obraz ten miał opinię słynącego łaskami.

   Aranżację wnętrza prezbiterium z wolnostojącym, marmurowym ołtarzem, amboną i chrzcielnicą wykonano w 1970 roku według projektu inż. Jana Winiarskiego.

   W lewym transepcie kościoła znajdują się dwa drewniane ołtarze, powstałe w latach 1914 - 1920.

   Pierwszy z nich poświęcony jest Matce Bożej Bolesnej. Centrum ołtarza zajmuje barokowy obraz Matki Bożej Siedmiu Boleści, nakryty drewnianą sukienką pochodzącą z XVIII wieku. Po bokach obrazu umieszczono rzeźby św. Stanisława i Mikołaja.

   Drugi ołtarz poświęcono Matce Boskiej Różańcowej. W polu środkowym znajduje się płaskorzeźba ukazująca Maryję ze św. Dominikiem i św. Katarzyną Sienefiską. Grupa figuralna otoczona jest piętnastoma scenami, przedstawiającymi tajemnice różańca świętego. Zwieńczenie ołtarza stanowi płaskorzeźba św. Anny Samotrzeć z rzeźbami św. Andrzeja Apostoła i Antoniego po bokach. W ołtarzu ustawiono także figurkę Matki Bożej Fatimskiej zakupioną w Fatimie dla uczczenia 80 rocznicy objawień w tym sanktuarium. Fundatorem był ówczesny proboszcz ks. Czesław Konwent.

   W lewej nawie kościoła znajduje się rokokowy ołtarz św. Józefa. Jego powstanie datuje się na II połowę XVIII wieku. Został on przeniesiony z dawnego kościoła. Środek ołtarza zajmuje obraz św. Józefa z Dzieciątkiem na ręku z 1747 roku. Przed obrazem, na wydatnym cokole, stoją dwie rzeźby: św. Jana Chrzciciela i nierozpoznanego męczennika. W zwieńczeniu ołtarza widoczny jest owalny obraz św. Jana Nepomucena.

   W prawym transepcie mieści się drewniany ołtarz Serca Pana Jezusa. W centralnej niszy znajduje się figura Chrystusa ukazującego swoje serce. W zwieńczeniu ołtarza mieści się rzeźba Matki Bożej, a po bokach postacie aniołów.

  W prawej nawie umieszczono ołtarz ze starego kościoła. W jego środkowym polu znajduje się rokokowy obraz Chrystusa ''Ecce homo". W zwieńczeniu ołtarza widnieje owalny obraz ukazujący św. Piotra opłakującego swą zdradę. Po bokach ołtarza rzeźby Matki Bożej i św. Jana Ewangelisty.

   Ponadto kościół posiada kaplicę boczną z późnobarokowym ołtarzem (również z dawnego kościoła), którego główną część stanowi gotycki obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem między świętymi biskupami: Wojciechem i Stanisławem. Sam obraz stanowił pierwotnie środek tryptyku, później tworzył nastawę głównego ołtarza w kościele drewnianym, skąd przeniesiono go do kaplicy w nowym kościele. Po bokach umieszczono figury św. Joachima i św. Anny, a powyżej owalny XVIII-wieczny obraz przedstawiający św. Franciszka.

   Na wieży kościoła znajdują się dwa dzwony. Najstarszą metryką może poszczycić się dzwon wykonany w 1546 roku. Drugi dzwon, nazwany "Niepokalanie Poczęta", został zakupiony w 1931 roku. Pozostałe dzwony zostały zabrane przez Niemców podczas II wojny światowej i do tej pory nie powróciły mimo licznych starań. W 1995 roku na wieży kościelnej zamontowano dodatkowo dzwony elektroniczne firmy Andrzeja Praissa z Poznania. Dzwony te odciążają wieżę przed pęknięciami. Ich głos jest wytwarzany przez specjalne membrany. Dzwony te zostały sprowadzone i częściowo ufundowane przez ówczesnego proboszcza ks. Czesława Konwenta.